a Tur, occae molore sum recusciunt ve. El ma quosum rescil inciat erro. De tocht begint in Madrid op een dag dat de wind over de vlakte van La Mancha blaast en de zon het opwaaiend stof goud kleurt. Ons doel: de crocus savitus vinden. Reden: saffraan is goed voor alles. De saffraandraadjes, de gedroogde stempels van de saffraankrokus, zijn beroemd om hun lekkere aardse smaak en de warme, oranjegele kleur die ze aan gerechten, paella bijvoorbeeld, geven. De oude Grieken wreven hun mooie vrouwen ermee in en rijke Romeinen dronken een aftreksel van saffraan om zich onbekommerd aan de kunsten van Venus te wijden. Dus een goed idee, dachten we, om tijdens de saffraanoogstfeesten door La Mancha te fietsen waar de slaperige witte dorpen dan tot leven komen. In vijf dagen van Madrid via Toledo en Porzuna naar Consuegra, dé stad van de saffraankrokus. Bar potato is oké Als de zachtblauwe lucht het vlassige, glooiende land raakt, zijn we halverwege de negentig kilometer van Madrid naar Toledo. Bar Potato knettert ons tegemoet. De volumeknop op tien, de fruitmachine op tilt, drie mannen in een rookgordijn en 12 OPPAD.NL 2 - 2012 “HENIS ESTIO BERUM VOLUP IDEST HICIEND ANDELLUPTUR? ODITATEMQU” achter het koffiezetapparaat een kordaat omaatje dat de stoom door de melk jaagt. ‘Holanda?’ vraagt de fruitmachineman. Si. En we willen iets eten, por favor. Na tien minuten worden er twee knapperige broodjes over de toonbank geschoven, een halve meter lang, dik belegd, piepklein servetje erom. Bar Potato is oké. Bovendien hebben de mannen - werkpak aan, handen vol zwarte groeven - nog wat handige adviezen voor ons. Dat kleine weggetje op de kaart, waar vinden we dat? Ze kijken ons aan of we gek zijn. ‘Es camino, hombre!’ Je gaat toch niet fietsen over een pád, als we gloednieuwe versgeasfalteerde wegen hebben! Die caminos zijn slecht en vol diepe kuilen, laat die paden maar aan Don Quijote over. Strijder tegen de wind In Toledo is Don Quijote big business. Achter de Puerto Bisagra ligt een MONTE DE TOLEDO re volorem sitatestiis dolorem porios ipis ad mos molorep edi Ullendel ignisto et quas wirwar van straatjes met synagogen, kerken en kathedralen. In de etalages ligt Don Quijote voor het oprapen. De dolende ridder, strijder tegen de wind en het onrecht, is er in zilver, tin en marsepein, in mini, maxi- of XXL-formaat, meegebakken in porselein of geprint op satijn. Maar voor hem komen we niet. Aan de oostkant van de MONTE DE TOLEDO ligt het gebied van de saffraan, dáár willen we heen. ‘Kom’, zegt Margriet. We steken de Taag over en klimmen de stad uit, naar een vlakte die 650 meter hoog ligt en zo wijds en uitgestrekt is dat je gevoel voor maat en afstand verliest. Gieren lijken op vliegtuigen, schapen op struikjes, zonnepanelen op sneltreinen. Stof dwarrelt op, de zon verblindt. Tussen Totanés en Galvez staat op de kaart een stippellijntje. ‘Carretera fatal!’ roepen de vrouwen in Totanés, ‘falta de asfalto!’ Kuilen en stenen waardoor je de uitlaat verliest, maar we zijn op de fiets en Pagina 21

Pagina 23

Heeft u een publicatie, issuu of internet club bladen? Gebruik Online Touch: pdf online bladerbaar publiceren.

Nieuwe vormgeving Lees publicatie 1Home


You need flash player to view this online publication